Des Bergers Aventureux - Barousse
Leuke beauceron - Des Bergers Aventureux
 
Varousse du Boulaie
15 mei 1997 - 12 maart 2008
 
Nederlands Kampioen
Bundesjungendsiegerin 1998
Clubkampioen en winnaar Miep Rompelmann trofee 1999
HDtc
Gedragstest Beauceronclub Nederland
MAG-test
GGB
UV
 
Barousse is geboren op 15 mei 1997 bij de beauceronkennel "du Boulaie" van Maggy Marres. Ik heb haar opgehaald een paar dagen voor haar zevende levensweek. Al haar nestgenoten waren aan de
oren gecoupeerd, zij niet. Ze speelde er dan ook lustig op los, onbedoeld haar gekwetste broers en zusjes pijnigend.
 
Barousse is bijna elf jaar lang een welhaast ideale hond geweest. Ze liep altijd los en was altijd in de buurt. Ik hoefde haar nooit te roepen, ze was er gewoon altijd. We leefden heel intensief samen en wisten
precies wat we aan elkaar hadden.
 
Barousse was een hond die het leven wat beschouwend opnam. Het duurde altijd even voor ze zich overgaf aan een mens of hond.
In situaties die ze moeilijk vond zette Barousse haar oog- en oorkleppen op. Zo leek ze kalm maar in feite wist ze zich niet goed raad. Ze kroop in haar schulp en week niet van mijn zijde.
 
 
 
 
Was ze eenmaal overtuigd van iemands goede bedoelingen dan was ze allerhartelijkst, haar ogen gingen twinkelen en ze kreeg iets stouts in haar houding. Hierna kon ze dan doorslaan in haar enthousiasme, bovendien heeft ze haar hele leven de behoefte gehad om mensen te testen. Waar liggen jouw grenzen en .... ben je in staat die te handhaven? Diegene die slaagde voor de test was een vriend voor het leven, en ze vergat je vervolgens nooit.
 
Barousse was sterk. Ze had iets onverzettelijks over zich wat ik heel aantrekkelijk vond in haar. Ze deed niets dat ze niet wilde. Had ze een goede band met je dan wilde ze veel voor je doen. Maar aan barse commando's heeft ze altijd een broertje dood gehad. Ze deed dan helemaal niets meer.
 
Met Barousse is nooit gefokt. Alhoewel dat initieel wel de bedoeling is geweest. 
 
In de jaren van Barousse' leven dat dat had gekund, leefde ik niet in de omstandigheid waarin ik vond dat dat kon.
 
Tijdens haar achtste levensjaar bleek ze last te hebben van haar rechterelleboog en ook bleek ze spondylose te hebben in haar rug. Met pijnstilling, fysiotherapie en acupunctuur is dat heel leefbaar gebleken. Toen ze 10,5 jaar was, kreeg ze een acute nekhernia. Op tweede Kerstdag 2007 werd een larynx paralyse geconstateerd. Barousse had een vol en bruisend leven achter de rug maar de slijtage had haar onverbiddelijk in zijn greep. Na een serie maagbloedingen en wederom een nekhernia besloot ik tot mijn zeer grote verdriet dat het op 12 maart 2008 over was.
 
Barousse, bedankt voor je grandioze aanwezigheid in mijn leven!